
Als je een chemische stof uit de originele verpakking overgiet in een kleinere fles, ben je wettelijk verplicht om die fles opnieuw te etiketteren met alle relevante gevaarsinformatie. Het originele etiket blijft achter op de grote verpakking en geldt niet automatisch voor de decanteerfles. Dit artikel beantwoordt de meest gestelde vragen over het correct etiketteren van omgepakte chemicaliën, van wettelijke eisen tot de juiste materiaalkeuze.
Welke wettelijke eisen gelden voor gedecanteerde stoffen?
Gedecanteerde chemicaliën vallen in de meeste werkomgevingen onder de CLP-verordening (Verordening EG 1272/2008) en de REACH-wetgeving. Dit betekent dat elke kleinere fles of container die gevaarlijke stoffen bevat voorzien moet zijn van een correct etiket, ongeacht de hoeveelheid. Er is geen vrijstelling voor kleine hoeveelheden bij professioneel gebruik op de werkvloer.
De CLP-verordening stelt duidelijke eisen aan de etikettering van gevaarlijke stoffen. Deze eisen gelden niet alleen voor fabrikanten en leveranciers, maar ook voor werkgevers die stoffen intern verdelen of omvullen. In de praktijk betekent dit dat een laborant, onderhoudsmonteur of magazijnmedewerker die een chemische vloeistof overpompt in een werkfles, direct verantwoordelijk is voor correcte etikettering van die fles.
Daarnaast schrijft de Arbowet voor dat werkgevers ervoor zorgen dat gevaarlijke stoffen op de werkplek herkenbaar zijn gelabeld. Inspectiediensten als de Nederlandse Arbeidsinspectie kunnen bij een controle direct sancties opleggen als decanteerflesjes ongelabeld of onvolledig gelabeld zijn. De wettelijke verantwoordelijkheid ligt dus duidelijk bij de organisatie die de stof omvult.
Wat moet er minimaal op een decanteer-etiket staan?
Een etiket voor een gedecanteerde gevaarlijke stof moet minimaal de productnaam, de gevaarspictogrammen (GHS/CLP), de signaalwoorden (“Gevaar” of “Waarschuwing”), de relevante gevaarsaanduidingen (H-zinnen) en de veiligheidsaanbevelingen (P-zinnen) bevatten. Ook de naam en contactgegevens van de verantwoordelijke partij zijn verplicht.
Concreet ziet de verplichte inhoud er als volgt uit:
- Productnaam of stofnaam zoals vermeld op het veiligheidsinformatieblad (VIB)
- GHS-gevaarspictogrammen die van toepassing zijn op de stof
- Signaalwoord: “Gevaar” bij ernstige risico’s, “Waarschuwing” bij minder ernstige
- H-zinnen: gevaarsaanduidingen die de aard van het risico beschrijven
- P-zinnen: veiligheidsaanbevelingen voor opslag, gebruik en eerste hulp
- Naam en adres van de verantwoordelijke leverancier of werkgever
- Nominale hoeveelheid indien het product aan het grote publiek wordt aangeboden (bij intern gebruik minder strikt, maar aanbevolen)
Al deze informatie is terug te vinden op het veiligheidsinformatieblad van de originele stof. Het VIB is daarmee de primaire bron voor het samenstellen van een correct decanteer-etiket. Bewaar dit document altijd toegankelijk op de werkplek.
Hoe maak je snel een nieuw etiket aan voor een kleinere fles?
De snelste en meest betrouwbare manier om een etiket te maken voor een decanteerfles is via een labelprinter met bijbehorende ontwerpsoftware. Je haalt de benodigde gegevens op uit het veiligheidsinformatieblad, importeert of tekent de juiste GHS-pictogrammen, en print het etiket direct op duurzaam materiaal dat bestand is tegen de betreffende stof.
In de praktijk verloopt dit proces in een paar stappen:
- Raadpleeg het VIB van de originele stof en noteer de productnaam, H-zinnen, P-zinnen en pictogramcodes.
- Open de labelsoftware en kies een sjabloon of maak een nieuw etiketformaat aan dat past op de kleinere fles.
- Voeg alle verplichte elementen toe: naam, pictogrammen, signaalwoord, H- en P-zinnen, en contactgegevens.
- Kies het juiste materiaal: voor chemicaliën altijd polyester of chemisch bestendig vinyl, geen papier.
- Print en bevestig het etiket direct op de schoongemaakte, droge fles.
Wij bieden hiervoor compacte industriële labelprinters zoals de SMS-R1 en SMS-430/460, die in combinatie met NiceLabel labelsoftware snel en nauwkeurig chemische etiketten produceren. NiceLabel is daarbij de software die het ontwerp, de workflow en de naleving van normen ondersteunt, los van het printermerk. Met een vaste sjabloonbibliotheek voor veelgebruikte stoffen is een nieuw etiket binnen enkele minuten klaar.
Welk labelmateriaal is bestand tegen chemicaliën en vocht?
Voor decanteerflesjes met chemicaliën is polyester of chemisch bestendig vinyl het aangewezen materiaal. Papier is ongeschikt voor dit soort toepassingen omdat het snel afbladdert, oplost of onleesbaar wordt bij contact met vloeistoffen, oplosmiddelen of reinigingsmiddelen. Een etiket dat loslaat of vervaagt is niet alleen non-compliant, maar ook gevaarlijk.
Polyester etiketten
Polyester is het meest robuuste materiaal voor chemische omgevingen. Het is bestand tegen een breed scala aan oplosmiddelen, zuren en basen, en blijft leesbaar onder extreme omstandigheden zoals hoge temperaturen of agressieve reinigingsprocessen. Polyester etiketten hechten sterk op gladde oppervlakken zoals glas, HDPE en roestvast staal, wat ze ideaal maakt voor laboratoriumflesjes en industriële werkflessen.
Vinyl etiketten
High-tack vinyl is een iets flexibelere optie die goed hecht op gebogen oppervlakken en bestand is tegen vocht, olie en milde chemicaliën. Voor stoffen met een hogere agressiviteit of bij flesjes die regelmatig worden gereinigd, verdient polyester de voorkeur. Vinyl is echter uitstekend geschikt voor algemene werkplaatslabels en situaties waar de chemische belasting beperkt is.
Wij leveren beide materiaalsoorten in rolvorm, afgestemd op gangbare industriële labelprinters. Kies altijd het materiaal op basis van de chemische eigenschappen van de stof die je omvult, niet op basis van prijs of beschikbaarheid.
Mag je het originele etiket kopiëren of aanpassen?
Je mag de inhoud van het originele etiket gebruiken als basis voor een decanteer-etiket, maar je mag het etiket niet simpelweg kopiëren en opnieuw plakken. De verantwoordelijkheid voor de juistheid van het nieuwe etiket verschuift naar jouw organisatie op het moment dat je de stof omvult. Dat betekent dat je als verantwoordelijke partij op het etiket vermeld moet worden.
In de praktijk betekent dit het volgende: de productnaam, pictogrammen, H-zinnen en P-zinnen van het originele etiket zijn correct en mogen worden overgenomen. Wat je aanpast of toevoegt is de naam en contactgegevens van jouw organisatie als verantwoordelijke partij, en eventueel de hoeveelheid in de nieuwe verpakking. Je verwijdert ook gegevens die niet van toepassing zijn op de decanteerfles, zoals batchnummers van de originele leverancier.
Wat je nooit mag doen is een stof omvullen zonder etiket en verwijzen naar de originele verpakking die ergens anders staat opgeslagen. Elke container met een gevaarlijke stof moet op zichzelf volledig gelabeld zijn.
Wat zijn de meest gemaakte fouten bij decanteer-etiketten?
De meest voorkomende fout bij het etiketteren van decanteerflesjes is het helemaal weglaten van een etiket, of het gebruik van een handgeschreven stickertje met alleen de stofnaam. Beide situaties zijn niet compliant met de CLP-verordening en vormen een reëel veiligheidsrisico op de werkvloer.
Andere veelgemaakte fouten zijn:
- Gebruik van papieren etiketten: papier laat los bij contact met vloeistoffen en maakt het etiket onleesbaar, juist op het moment dat de informatie het meest nodig is.
- Ontbrekende GHS-pictogrammen: alleen de naam noteren is niet voldoende. Pictogrammen zijn verplicht en moeten voldoen aan de CLP-normen voor formaat en kleur.
- Geen P-zinnen vermelden: de veiligheidsaanbevelingen worden vaak weggelaten omdat ze veel ruimte innemen, maar ze zijn wettelijk verplicht.
- Verkeerde contactgegevens: sommige organisaties kopiëren de gegevens van de originele leverancier zonder hun eigen naam toe te voegen, wat de verantwoordelijkheid onduidelijk maakt.
- Etiket op verkeerde positie: een etiket dat deels op de bodem of de dop zit, voldoet niet. Het etiket moet duidelijk zichtbaar zijn aan de zijkant van de verpakking.
- Verouderde informatie: als de classificatie van een stof is gewijzigd maar het sjabloon niet is bijgewerkt, circuleert er non-compliant informatie op de werkvloer.
De meeste van deze fouten zijn eenvoudig te voorkomen door te werken met een vaste workflow en een labelontwerpsoftware die sjablonen beheert en automatisch de juiste velden afdwingt. Zo is elk decanteer-etiket consistent, compliant en direct leesbaar, ook onder druk of in een drukke werkomgeving.
Gerelateerde artikelen
- 7 beste detectiemethoden voor leidingen zonder markering of documentatie
- 5 voorbeelden waarbij leidingidentificatie levens had kunnen redden
- Hoe print je duurzame etiketten voor chemische decantflessen?
- Wanneer ben je verplicht omgepakte chemicaliën te etiketteren?
- Hoe controleer je of een decanteerflesetiket voldoet aan de norm?
- Wat moet er op een etiket van een afgevulde decanteerfles staan?
- Welke taal is verplicht op chemische etiketten in Nederland?
- Hoe maak je een GHS-label aan?
- Wanneer moet je een nieuwe keuringssticker aanvragen?
- Hoe koppel je een labelprinter aan NiceLabel?

Als je een chemische stof uit de originele verpakking overgiet in een kleinere fles, ben je wettelijk verplicht om die fles opnieuw te etiketteren met alle relevante gevaarsinformatie. Het originele etiket blijft achter op de grote verpakking en geldt niet automatisch voor de decanteerfles. Dit artikel beantwoordt de meest gestelde vragen over het correct etiketteren van omgepakte chemicaliën, van wettelijke eisen tot de juiste materiaalkeuze.
Welke wettelijke eisen gelden voor gedecanteerde stoffen?
Gedecanteerde chemicaliën vallen in de meeste werkomgevingen onder de CLP-verordening (Verordening EG 1272/2008) en de REACH-wetgeving. Dit betekent dat elke kleinere fles of container die gevaarlijke stoffen bevat voorzien moet zijn van een correct etiket, ongeacht de hoeveelheid. Er is geen vrijstelling voor kleine hoeveelheden bij professioneel gebruik op de werkvloer.
De CLP-verordening stelt duidelijke eisen aan de etikettering van gevaarlijke stoffen. Deze eisen gelden niet alleen voor fabrikanten en leveranciers, maar ook voor werkgevers die stoffen intern verdelen of omvullen. In de praktijk betekent dit dat een laborant, onderhoudsmonteur of magazijnmedewerker die een chemische vloeistof overpompt in een werkfles, direct verantwoordelijk is voor correcte etikettering van die fles.
Daarnaast schrijft de Arbowet voor dat werkgevers ervoor zorgen dat gevaarlijke stoffen op de werkplek herkenbaar zijn gelabeld. Inspectiediensten als de Nederlandse Arbeidsinspectie kunnen bij een controle direct sancties opleggen als decanteerflesjes ongelabeld of onvolledig gelabeld zijn. De wettelijke verantwoordelijkheid ligt dus duidelijk bij de organisatie die de stof omvult.
Wat moet er minimaal op een decanteer-etiket staan?
Een etiket voor een gedecanteerde gevaarlijke stof moet minimaal de productnaam, de gevaarspictogrammen (GHS/CLP), de signaalwoorden (“Gevaar” of “Waarschuwing”), de relevante gevaarsaanduidingen (H-zinnen) en de veiligheidsaanbevelingen (P-zinnen) bevatten. Ook de naam en contactgegevens van de verantwoordelijke partij zijn verplicht.
Concreet ziet de verplichte inhoud er als volgt uit:
- Productnaam of stofnaam zoals vermeld op het veiligheidsinformatieblad (VIB)
- GHS-gevaarspictogrammen die van toepassing zijn op de stof
- Signaalwoord: “Gevaar” bij ernstige risico’s, “Waarschuwing” bij minder ernstige
- H-zinnen: gevaarsaanduidingen die de aard van het risico beschrijven
- P-zinnen: veiligheidsaanbevelingen voor opslag, gebruik en eerste hulp
- Naam en adres van de verantwoordelijke leverancier of werkgever
- Nominale hoeveelheid indien het product aan het grote publiek wordt aangeboden (bij intern gebruik minder strikt, maar aanbevolen)
Al deze informatie is terug te vinden op het veiligheidsinformatieblad van de originele stof. Het VIB is daarmee de primaire bron voor het samenstellen van een correct decanteer-etiket. Bewaar dit document altijd toegankelijk op de werkplek.
Hoe maak je snel een nieuw etiket aan voor een kleinere fles?
De snelste en meest betrouwbare manier om een etiket te maken voor een decanteerfles is via een labelprinter met bijbehorende ontwerpsoftware. Je haalt de benodigde gegevens op uit het veiligheidsinformatieblad, importeert of tekent de juiste GHS-pictogrammen, en print het etiket direct op duurzaam materiaal dat bestand is tegen de betreffende stof.
In de praktijk verloopt dit proces in een paar stappen:
- Raadpleeg het VIB van de originele stof en noteer de productnaam, H-zinnen, P-zinnen en pictogramcodes.
- Open de labelsoftware en kies een sjabloon of maak een nieuw etiketformaat aan dat past op de kleinere fles.
- Voeg alle verplichte elementen toe: naam, pictogrammen, signaalwoord, H- en P-zinnen, en contactgegevens.
- Kies het juiste materiaal: voor chemicaliën altijd polyester of chemisch bestendig vinyl, geen papier.
- Print en bevestig het etiket direct op de schoongemaakte, droge fles.
Wij bieden hiervoor compacte industriële labelprinters zoals de SMS-R1 en SMS-430/460, die in combinatie met NiceLabel labelsoftware snel en nauwkeurig chemische etiketten produceren. NiceLabel is daarbij de software die het ontwerp, de workflow en de naleving van normen ondersteunt, los van het printermerk. Met een vaste sjabloonbibliotheek voor veelgebruikte stoffen is een nieuw etiket binnen enkele minuten klaar.
Welk labelmateriaal is bestand tegen chemicaliën en vocht?
Voor decanteerflesjes met chemicaliën is polyester of chemisch bestendig vinyl het aangewezen materiaal. Papier is ongeschikt voor dit soort toepassingen omdat het snel afbladdert, oplost of onleesbaar wordt bij contact met vloeistoffen, oplosmiddelen of reinigingsmiddelen. Een etiket dat loslaat of vervaagt is niet alleen non-compliant, maar ook gevaarlijk.
Polyester etiketten
Polyester is het meest robuuste materiaal voor chemische omgevingen. Het is bestand tegen een breed scala aan oplosmiddelen, zuren en basen, en blijft leesbaar onder extreme omstandigheden zoals hoge temperaturen of agressieve reinigingsprocessen. Polyester etiketten hechten sterk op gladde oppervlakken zoals glas, HDPE en roestvast staal, wat ze ideaal maakt voor laboratoriumflesjes en industriële werkflessen.
Vinyl etiketten
High-tack vinyl is een iets flexibelere optie die goed hecht op gebogen oppervlakken en bestand is tegen vocht, olie en milde chemicaliën. Voor stoffen met een hogere agressiviteit of bij flesjes die regelmatig worden gereinigd, verdient polyester de voorkeur. Vinyl is echter uitstekend geschikt voor algemene werkplaatslabels en situaties waar de chemische belasting beperkt is.
Wij leveren beide materiaalsoorten in rolvorm, afgestemd op gangbare industriële labelprinters. Kies altijd het materiaal op basis van de chemische eigenschappen van de stof die je omvult, niet op basis van prijs of beschikbaarheid.
Mag je het originele etiket kopiëren of aanpassen?
Je mag de inhoud van het originele etiket gebruiken als basis voor een decanteer-etiket, maar je mag het etiket niet simpelweg kopiëren en opnieuw plakken. De verantwoordelijkheid voor de juistheid van het nieuwe etiket verschuift naar jouw organisatie op het moment dat je de stof omvult. Dat betekent dat je als verantwoordelijke partij op het etiket vermeld moet worden.
In de praktijk betekent dit het volgende: de productnaam, pictogrammen, H-zinnen en P-zinnen van het originele etiket zijn correct en mogen worden overgenomen. Wat je aanpast of toevoegt is de naam en contactgegevens van jouw organisatie als verantwoordelijke partij, en eventueel de hoeveelheid in de nieuwe verpakking. Je verwijdert ook gegevens die niet van toepassing zijn op de decanteerfles, zoals batchnummers van de originele leverancier.
Wat je nooit mag doen is een stof omvullen zonder etiket en verwijzen naar de originele verpakking die ergens anders staat opgeslagen. Elke container met een gevaarlijke stof moet op zichzelf volledig gelabeld zijn.
Wat zijn de meest gemaakte fouten bij decanteer-etiketten?
De meest voorkomende fout bij het etiketteren van decanteerflesjes is het helemaal weglaten van een etiket, of het gebruik van een handgeschreven stickertje met alleen de stofnaam. Beide situaties zijn niet compliant met de CLP-verordening en vormen een reëel veiligheidsrisico op de werkvloer.
Andere veelgemaakte fouten zijn:
- Gebruik van papieren etiketten: papier laat los bij contact met vloeistoffen en maakt het etiket onleesbaar, juist op het moment dat de informatie het meest nodig is.
- Ontbrekende GHS-pictogrammen: alleen de naam noteren is niet voldoende. Pictogrammen zijn verplicht en moeten voldoen aan de CLP-normen voor formaat en kleur.
- Geen P-zinnen vermelden: de veiligheidsaanbevelingen worden vaak weggelaten omdat ze veel ruimte innemen, maar ze zijn wettelijk verplicht.
- Verkeerde contactgegevens: sommige organisaties kopiëren de gegevens van de originele leverancier zonder hun eigen naam toe te voegen, wat de verantwoordelijkheid onduidelijk maakt.
- Etiket op verkeerde positie: een etiket dat deels op de bodem of de dop zit, voldoet niet. Het etiket moet duidelijk zichtbaar zijn aan de zijkant van de verpakking.
- Verouderde informatie: als de classificatie van een stof is gewijzigd maar het sjabloon niet is bijgewerkt, circuleert er non-compliant informatie op de werkvloer.
De meeste van deze fouten zijn eenvoudig te voorkomen door te werken met een vaste workflow en een labelontwerpsoftware die sjablonen beheert en automatisch de juiste velden afdwingt. Zo is elk decanteer-etiket consistent, compliant en direct leesbaar, ook onder druk of in een drukke werkomgeving.





























































